Wałbrzych
autorka tekstu: Justyna Kwiecińska – artystka wielomediowa i animatorka kultury
Maria Bor-Myśliborska – rzeźbiarka. Urodziła się w Warszawie, w 1932 roku. Po zakończeniu II wojny światowej wyjechała wraz z bratem do rodziny w Wałbrzychu, gdzie ukończyła I Liceum Ogólnokształcące w Wałbrzychu. Studiowała rzeźbę we wrocławskim PWSSP, później w sopockim PWSSP (obecnie ASP w Gdańsku). Obroniła dyplom z rzeźby z wyróżnieniem w pracowni Stanisława Horno Popławskiego. Po zakończeniu studiów zamieszkała w Wałbrzychu, w którym spędziła resztę życia.
Jej kariera artystyczna nabrała tempa po rozwodzie. Dokonała kaskaderskiego, jak na owe czasy, posunięcia, rezygnując z pracy na etacie i poświęcając się wyłącznie pracy twórczej. Nie bez znaczenia jest fakt, że miała wtedy do utrzymania synów i niestety na wsparcie byłego męża liczyć nie mogła.
Zrobiła prawo jazdy w wieku 60 lat. Jej nazwisko jest uwzględniane w międzynarodowych leksykonach sztuki, a odwaga twórcza przełożyła się na zagraniczny sukces, została doceniona we Włoszech i we Francji. W Polsce natomiast Maria Bor była znana głównie w regionie. Pozostawiła po sobie jedną z większych kolekcji rzeźb i medali na Dolnym Śląsku. Jej twórczość dotyczyła tematyki wojny, zagłady, zbrodni inkwizycji, macierzyństwa, a także tworzyła rzeźby dla dzieci. W swojej sztuce przejawiała perfekcjonizm i wolność twórczą. Nie przyjmowała zleceń na rzeźby propagandowe, wiedziała, że jest na tyle dobrą rzeźbiarką, iż może wybierać o czym chce tworzyć. Jej rzeźby znajdują się w kilkunastu miastach na Dolnym Śląsku.
Działaniom społecznym rzeźbiarki towarzyszyła idea wspierania osób zdolnych i przejawiających predyspozycję do podjęcia studiów lub zajmowania się sztuką. Pracowała jako nauczycielka plastyki w Wałbrzychu i przygotowywała osoby chcące zdawać na studia artystyczne. Aktywnie brała udział w życiu kulturalnym miasta i była obecna na każdym wernisażu. Dotychczas pozostaje najaktywniejszą artystką w historii powojennego Wałbrzycha.
Została uhonorowana przez Prezydenta Miasta tytułem „Zasłużonej dla miasta Wałbrzycha”. Zanim odeszła udało jej się przekazać rzemiosło dbania o rzeźby plenerowe lokalnej społeczności. Zmarła w 2020 roku.